My School Playground Essay in Marathi : माझे शाळेचे मैदान निबंध मराठी

My School Playground Essay in Marathi : माझ्या शाळेत अनेक सुंदर जागा आहेत. मोठे वर्ग आहेत, स्वच्छ ग्रंथालय आहे आणि सुंदर बागही आहे. पण या सगळ्यांत मला सर्वात जास्त आवडणारी जागा म्हणजे आमचे शाळेचे मैदान. म्हणूनच “माझे शाळेचे मैदान निबंध मराठी” लिहिताना माझ्या मनात खूप आनंदाच्या आठवणी जाग्या होतात. मैदानात गेल्यावर मन अगदी मोकळं होतं. धावावं, खेळावं आणि मित्रांसोबत हसत राहावं असं वाटतं.

आमचे शाळेचे मैदान खूप मोठे आणि मोकळे आहे. सकाळी शाळेत गेल्यावर आम्ही सगळे विद्यार्थी मैदानातच रांगेत उभे राहतो. तिथेच आमची प्रार्थना आणि व्यायाम होतो. सकाळच्या थंड वाऱ्यात मैदानात उभं राहिलं की खूप छान वाटतं. सूर्य हळूहळू वर येत असतो आणि मैदानावर सुंदर प्रकाश पडतो. त्या वेळी शाळेचे मैदान खूप सुंदर दिसते.

दुपारच्या सुट्टीत आमच्या मैदानात खूप गजबज असते. काही मुले क्रिकेट खेळतात, काही कबड्डी खेळतात तर काही फुटबॉल खेळतात. मी आणि माझे मित्र बहुतेक वेळा क्रिकेट खेळतो. कधी मी फलंदाजी करतो तर कधी गोलंदाजी करतो. कधी चेंडू लांब गेला की आम्ही सगळे धावत जाऊन तो आणतो. त्या वेळी खूप मजा येते. कधी कधी खेळताना आम्ही इतके हसतो की पोट दुखायला लागते.

हे पण वाचा :- My Favourite Teacher Essay in Marathi: माझे आवडते शिक्षक निबंध मराठी

माझ्या आजोबांनी एकदा मला सांगितले होते, “खेळामुळे शरीर मजबूत होते आणि मनही आनंदी राहते.” ते लहानपणी त्यांच्या शाळेच्या मैदानावर खूप खेळायचे, असे ते सांगतात. त्यांची गोष्ट ऐकली की मला वाटते, आपले शाळेचे मैदानही किती महत्त्वाचे आहे. मैदानामुळे आपण निरोगी राहतो आणि एकमेकांशी मैत्रीही वाढते.

आमच्या शाळेत दरवर्षी क्रीडा स्पर्धा होतात. त्या दिवशी मैदान खूप सजवलेले असते. सगळे विद्यार्थी आणि शिक्षक मैदानावर जमलेले असतात. धावण्याची स्पर्धा, उंच उडी, लांब उडी अशा अनेक स्पर्धा घेतल्या जातात. मी एकदा धावण्याच्या स्पर्धेत भाग घेतला होता. सुरुवातीला मला थोडी भीती वाटत होती. पण माझ्या मित्रांनी मला खूप प्रोत्साहन दिले. मी पूर्ण ताकदीने धावलो आणि दुसरा क्रमांक मिळवला. त्या दिवशी मला खूप आनंद झाला.

शाळेचे मैदान आम्हाला शिस्तही शिकवते. खेळताना नियम पाळावे लागतात. एकमेकांशी भांडायचे नसते. जिंकलो तर आनंद मानायचा आणि हरलो तरी निराश न होता पुन्हा प्रयत्न करायचा. हे सगळे धडे आम्हाला मैदानातूनच मिळतात.

कधी कधी आम्ही सगळे मित्र मैदानाच्या एका कोपऱ्यात बसून गप्पाही मारतो. कोणी मजेदार गोष्ट सांगतो, कोणी विनोद करतो. त्या छोट्या क्षणांमुळे आमच्या शाळेच्या आठवणी अजून सुंदर बनतात.

माझ्या मते, शाळेचे मैदान म्हणजे आनंदाचे घर आहे. इथे आम्ही खेळतो, धावतो, हसतो आणि नवीन मित्र बनवतो. “माझे शाळेचे मैदान निबंध मराठी” लिहिताना मला जाणवते की मैदानामुळेच आमचे शालेय जीवन अधिक आनंदी आणि रंगतदार होते.

हे पण वाचा :- Essay on Subhash Chandra Bose in Hindi: सुभाष चंद्र बोस पर निबंध हिंदी में

मला माझे शाळेचे मैदान खूप प्रिय आहे. भविष्यात मोठा झाल्यावरही मला माझ्या शाळेचे मैदान आणि तिथले खेळ आठवत राहतील. कारण त्या मैदानावरच आम्ही आनंद, मैत्री आणि मेहनतीचे खरे धडे शिकलो आहोत.

Leave a Comment