My Favourite Subject Essay in Marathi: माझा आवडता विषय निबंध मराठी

My Favourite Subject Essay in Marathi: सर्व मुलांनो आणि शिक्षकांना नमस्कार! माझे नाव राहुल आहे आणि मी इयत्ता आठवीत शिकतो. आज मी माझा आवडता विषय निबंध मराठी या विषयावर लिहित आहे. खरं सांगू? शाळेत सगळे विषय चांगले वाटतात, पण मराठी हा विषय माझ्या मनात खूप जवळचा आहे. तो मला रोज आनंद देतो, हसवतो आणि कधी कधी डोळे पाणावतातही.

मला मराठी का इतका आवडतो? कारण मराठी ही आमची आईसारखी भाषा आहे. घरी आई मला ‘उठ, चहा घे बाळा’ म्हणते, बाबा ‘कसं काय शाळेत गेलास?’ असं विचारतात. सगळं मराठीतच. शाळेत मराठीचा पहिला तास सुरू झाला की मन हलकं होतं. जणू आईच्या कुशीत परत आल्यासारखं वाटतं.

लहानपणी आजी मला झोपवताना गोष्टी सांगायच्या. ‘एकदा एक लहानसा मुंगीचा राजा होता…’ असं सुरू व्हायचं. मी डोळे मोठे करून ऐकायचो. आजीच्या त्या मराठी गोष्टी ऐकताना मला वाटायचं की मी स्वतः त्या जंगलात फिरतोय. आता शाळेत जेव्हा ‘पंचतंत्र’ किंवा ‘आनंदीबाईंच्या गोष्टी’ वाचतो, तेव्हा आजीच्या त्या रात्री आठवतात. मराठी विषयामुळे माझ्या बालपणाच्या त्या गोड आठवणी कायम जिवंत राहतात.

शाळेत मित्रांसोबत मराठीत खूप मजा येते. आमचा वर्गात एक खेळ आहे – ‘मराठीतच बोलायचं!’ कोणी इंग्रजी किंवा हिंदी बोललं तर दंड! एकदा माझा मित्र रोहन म्हणाला, ‘यार, पानी पियो ना!’ मी लगेच म्हणालो, ‘पानी नाही, पाणी प्या!’ सगळे हसले. असं छोटं छोटं करताना मराठी बोलायला मजा येते. आम्ही कधी कधी छोट्या छोट्या कविता बनवतो. मी एकदा लिहिलं –

“सकाळी सूर्य उगवतो, पक्षी गातात गाणं, माझं मन आनंदित होतं, मराठी हा माझा प्रिय विषय खूप छान!”

सगळ्यांनी टाळ्या वाजवल्या. असं करताना वाटतं, मराठी लिहिणं हे फार सोपं आहे, फक्त मनातलं बोलायचं!

मराठीच्या कविता तर मला खूप आवडतात. कविता वाचताना मनात चित्र येतं. ‘झाडावर कोकीळ गातो, कोकिळा गोड गाणं गाते…’ असं वाचलं की डोळ्यासमोर खरंच कोकीळ दिसते. एकदा शिक्षकांनी ‘माझं गाव’ ही कविता शिकवली. ती ऐकून मला माझं गाव आठवलं – तिथे नदी, डोंगर, शेतं आणि आजोबांचं छोटंसं घर. मराठी कविता मला माझ्या मुळांशी जोडतात. त्या वाचून मन शांत होतं.

हे पण वाचा:- Online Education Essay in Marathi: ऑनलाइन शिक्षण निबंध मराठी

निबंध लिहिण्याची तर मजा वेगळीच! शिक्षक म्हणतात, ‘माझा आवडता ऋतू’ किंवा ‘माझी आई’ असा निबंध लिहा. मी बसतो आणि विचार करतो. शब्द हळूहळू येतात. एकदा मी ‘माझा आवडता उत्सव दिवाळी’ असा निबंध लिहिला. त्यात फटाके, दिवे, आईचे पुरणपोळी आणि मित्रांसोबत फटाके फोडायची मजा लिहिली. शिक्षकांनी वाचून सांगितलं, “राहुल, तुझ्या निबंधातून तुझं मन दिसतंय!” असं ऐकल्यावर मन खूप आनंदी झालं.

मराठी विषयामुळे मला मराठी गाणीही खूप आवडू लागली. घरी आई ‘तुज विन करुणा कशी काय येते’ हे गाणं गाते. मी ऐकतो आणि शब्द समजतात. अर्थ कळतो. मित्रांसोबत ‘आम्ही मराठी मुलं’ असं म्हणून नाचतो. मराठी गाणी ऐकताना पाय आपोआप थिरकतात!

कधी कधी शाळेत छोटं नाटक करतो. मी एकदा ‘छत्रपती शिवाजी महाराज’ झालो. हातात तलवार घेऊन ‘जय भवानी!’ असं ओरडलो. सगळे हसले आणि टाळ्या वाजवल्या. असं करताना वाटतं की मराठी फक्त पुस्तकात नाही, तर आमच्या रक्तात आहे.

मराठी शिकल्यामुळे मी आजोबांना त्यांच्या जुनी गोष्टी विचारू शकतो. आजोबा सांगतात, “आमच्या वेळी आम्ही असं खेळायचो…” मी मराठीतच ऐकतो आणि समजून घेतो. त्यामुळे मला माझ्या कुटुंबाची, माझ्या संस्कृतीची ओळख होते.

शेवटी मी हे सांगतो की, माझा आवडता विषय मराठी आहे कारण तो मला माझ्या आईसारखा वाटतो. तो मला हसवतो, रडवतो, विचार करायला शिकवतो आणि माझ्या मनाला समृद्ध करतो. सर्व मुलांनी मराठी खूप प्रेमाने शिका. कारण मराठी ही फक्त भाषा नाही, ती आमची ओळख आहे, आमचा अभिमान आहे, आमचं हृदय आहे.

मला मराठी खूप खूप आवडते! तुम्हालाही नक्की आवडेल!

धन्यवाद! जय महाराष्ट्र!