My Brother Essay in Marathi: माझा भाऊ हा माझ्या आयुष्यातला सर्वात मजेदार आणि प्रिय साथीदार आहे. त्याचे नाव आहे आर्यन. तो माझ्यापेक्षा दोन वर्षांनी लहान आहे. पण तो मला खूप जास्त आवडतो. आम्ही दोघे एकत्र खेळतो, एकत्र अभ्यास करतो आणि एकत्र रागावतोही. घरी आल्यावर मी “आर्यन, काय रे?” म्हणून हाक मारतो. तो धावत येतो आणि मला घट्ट मिठी मारतो. मला वाटते, माझा भाऊ आहे म्हणून घर नेहमी आनंदाने भरलेले असते.
माझा भाऊ खूप हुशार आणि खेळकर आहे. सकाळी शाळेत जाण्यापूर्वी आम्ही दोघे दात घासतो, नाश्ता करतो आणि एकत्र बसतो. तो मला नेहमी विचारतो, “दादा, आज शाळेत काय शिकवणार आहेत?” मी त्याला सांगतो आणि तो हसत हसत ऐकतो. शाळेतून घरी आल्यावर आम्ही पिशव्या खाली ठेवतो आणि लगेच बाहेर खेळायला जातो. तो क्रिकेटचा खूप शौकीन आहे. मी बॉल टाकतो आणि तो बॅटने मारतो. कधी कधी बॉल घरात जाऊन आजीला राग येतो. मग आम्ही दोघे हसत हसत पळतो.
लहानपणीची एक मजेदार आठवण अजूनही आठवते. आर्यन दोन वर्षांचा असताना मी त्याला खांद्यावर घेऊन फिरवायचो. तो “दादा ऊंच!” म्हणून हसायचा. एकदा आम्ही बागेत गेलो होतो. त्याने एक छोटा फुलपाखरू पाहिले आणि “दादा, पकड!” म्हणून ओरडला. मी धावत गेलो पण फुलपाखरू उडून गेले. मग तो रडायला लागला. मी त्याला मिठी मारून म्हणालो, “रडू नको, उद्या पुन्हा येऊ.” त्या दिवशी मी समजलो की माझा भाऊ रडला की मलाही दुःख होते.
शाळेत आम्ही दोघे एकाच शाळेत शिकतो. तो चौथीला आणि मी सहावीत. कधी कधी त्याला गणितात अडचण येते. मग मी घरी येऊन त्याला समजावून सांगतो. “पहिले २ + २ = ४, मग ४ + ३ = ७,” असं हळूहळू शिकवतो. तो लक्ष देऊन ऐकतो आणि “दादा, आता समजले!” म्हणतो. मग आम्ही दोघे आनंदाने टाळ्या वाजवतो. माझ्या मैत्रिणींना आणि मित्रांना मी सांगतो, “माझा भाऊ खूप चांगला आहे. तो मला मदत करतो.” ते म्हणतात, “आम्हालाही असा भाऊ हवा!”
एकदा शाळेत चित्रकला स्पर्धा होती. आर्यनने एक सुंदर चित्र काढले – त्यात मी, तो, आई, बाबा आणि आजोबा सगळे हसताना दाखवले होते. शिक्षक म्हणाले, “खूप छान चित्र आहे!” मी त्याला घरी येताना म्हणालो, “तू खूप हुशार आहेस.” तो लाजून हसला. घरी आल्यावर आम्ही आईला दाखवले. आईने आम्हाला दोघांना मिठी मारली आणि “माझे दोन्ही राजे” म्हणाली. त्या दिवशी आम्ही दोघे खूप आनंदात होतो.
घरी छोटे छोटे प्रसंग नेहमी घडतात. संध्याकाळी आम्ही दोघे टीव्ही पाहतो. तो कार्टून पाहायचा आग्रह करतो आणि मी क्रिकेट. मग आम्ही एकमेकांशी बोलून ठरवतो – आज तुझे, उद्या माझे. कधी कधी आम्ही भांडतोही. तो माझी पेन घेतो, मी रागावतो. पण लगेच तो “सॉरी दादा” म्हणतो आणि आम्ही पुन्हा मित्र होतो. मला वाटते, भांडणेही प्रेमाचेच असतात.
माझा भाऊ मला खूप शिकवतो. तो सांगतो, “दादा, रागावू नकोस, बोलून सोडव.” मीही त्याला शिकवतो, “खोटे बोलू नकोस, नेहमी सत्य सांग.” आम्ही एकमेकांना चांगले बनवतो. तो मला मदत करतो आणि मी त्याला. आम्ही दोघे मिळून झाडांना पाणी देतो, आजोबांना मदत करतो. माझ्या मित्रांना मी सांगतो, “भाऊ असणे म्हणजे नेहमी साथीदार असणे.”
माझा भाऊ माझ्या बालपणीच्या सर्व आठवणींमध्ये आहे. तो मला हसवतो, रडवतो, शिकवतो आणि प्रेम देतो. प्रत्येक मुलाला असा भाऊ असावा. कारण भाऊ म्हणजे घरातील छोटा मित्र, गुरू आणि रक्षक असतो. मी मोठा झाल्यावरही माझा भाऊ माझ्यासोबत असेल अशी आशा आहे. आम्ही दोघे नेहमी एकमेकांना साथ देऊ.
माझा भाऊ निबंध मराठी लिहिताना मला खूप आनंद झाला. तुम्हालाही तुमचा भाऊ खूप आवडत असेल, नाही का? त्याच्याशी खूप बोलत राहा, खेळत राहा आणि प्रेम करत राहा. कारण भाऊ हा आयुष्यातला सर्वोत्तम भेटवस्तू आहे.
भारत सर हे मराठी भाषेचे आवडते लेखक आहेत. विद्यार्थ्यांना सोप्या भाषेत ज्ञान मिळावे या उद्देशाने ते विविध विषयांवर मराठी निबंध लिहितात. मराठी भाषेचा प्रसार व्हावा आणि विद्यार्थ्यांना उपयुक्त निबंध सहज मिळावेत म्हणून त्यांनी marathinibandh.com ही वेबसाइट सुरू केली आहे.